WARSZEWO - duża dzielnica położona w północnej części miasta.
Jadąc z Osowa do śródmieścia okrężną drogą możemy zwiedzić byłą podmiejską wieś Warszewo, która w średniowieczu stanowiła uposażenie kościoła Mariackiego w Szczecinie. Pierwsza wzmianka źródłowa pochodzi z roku 1261, kiedy to książę Bogusław I darował Warszewo klasztorowi żeńskiemu w Szczecinie. Darowizna została poświadczona dokumentem z roku 1271. Już w 1283 roku istniał tu niewielki kościół, rozebrany w wieku XIX, w tym też roku biskup kamieński Herman przekazał temuż klasztorowi dziesięcinę z Warszewa, prawo patronatu nad kościołem przysługiwało Fundacji Mariańskiej ze Szczecina. W 1309 Fundacja Mariańska odstąpiła prawo patronatu klasztorowi, za co otrzymała od księcia uposażenie z mennicy książęcej i ceł, około 10 grzywien rocznie. W 1353 roku księże Otto I wziął klasztor w opiekę przeciwko rycerzowi Bagmuhiowi, który nieprawnie pobierał podatek gruntowy z Warszewa. W tym czasie osiedliła się na Warszewie rodzina Brakel, której członkowie byli burmistrzami w Szczecinie. Uposażeni byli właśnie na Warszewie. W roku 1346 miały miejsce różne zatargi pomiędzy klasztorem a gminą na Warszewie o daniny i powinności. W XV wieku Warszewo było w posiadaniu rodziny Buk, odsprzedała ona jeszcze część swych terenów klasztorowi. W XVI w. Warszewo liczyło 20 włók ziemi. W XIX w. na Warszewie było 59 domów mieszkalnych i 58 zabudowań gospodarczych, mieszkały 154 rodziny, ogółem 788 mieszkańców. Gospodarstw dużych było 15, 2 z nich zostały zakupione przez kupca szczecińskiego Wellmana właściciela fabryki cukru w pobliskim Orzetowie. Ponadto byli także zagrodnicy i chłopi bezrolni. Ziemia była zmeliorowana, dawała dość dobre plony. Udawały się pszenica, żyto, jęczmień, ziemniaki, koniczyna i lucerna. Łaki były wykorzystywane również jako pastwiska dla koni. Inwentarz żywy składał się z 87 koni uszlachetnionej rasy, 140 krów pochodzących z obór zarodowych, 300 owiec, 140 świń i 15 kóz. Rzemiosło prezentował jeden krawiec, trzech szewców, dwóch piekarzy i jeden kowal. Obecny kościół pw. Św. Antoniego zbudowano w 1874 roku. Jest neogotycką, jednoprzestrzenną budowlą z niewielkim, pięciobocznym prezbiterium i kwadratową w rzucie wieżą przy elewacji zachodniej. Jego wnętrze zostało przykryte stropem belkowym, natomiast wnętrze prezbiterium sklepieniem konchowym. Z historycznego wyposażenia kościoła przetrwała tylko empora organowa z końca XIX wieku. Były dwa sklepy spożywcze i dwa szynki. Z zakładów przemysłowych był jeden wiatrak z dwoma ciągami, który przedtem należał do domeny w gąsienicy, oraz cegielnie, które wytwarzały do 400 000 sztuk cegły rocznie. Jedna z nich została rychło zlikwidowana.
W 1939 r. Warszewo liczyło 1340 mieszkańców. Działania wojenne wiosną 1945 r. ominęły szczęśliwie osiedle, które nie poniosło żadnych strat materialnych. Do Szczecina, Warszewo ponownie zostało przyłączone 19 września 1945 r. i od tego momentu można mówić o osadnictwie polskim w tym osiedlu. Pod koniec 1945 r. Warszewo zamieszkiwało 75 Polaków oraz 1300 Niemców.
Pod względem urbanistyczno-przestrzennym Warszewo można podzielić na dwie części. Stare Warszewo, dawna podszczecińska wieś, skupione jest wokół trzech ulic: Szczecińskiej, Poznańskiej i Miejskiej oraz nowe osiedle (częściowo zrealizowane w latach 30-tych) koncentruje się wokół ulic: Szwedzkiej, Jantarowej i J, Dzierżenia. Oba osiedla otaczają pola uprawne i ogrody. Stare Warszewo zachowało przez długie lata swój czysto wiejski i rolniczy charakter. Przeważa tutaj zabudowa stara, z przełomu wieków, nie poddawana remontom, jest mocno wyeksploatowana, sprawiając przykre wrażenie. Przez wiele powojennych lat w osiedlu nic się nie działo w zakresie inwestycji, mieszkaniowych, zaniedbane były obejścia budynków, ulice i drogi pełne dziur, nie istniały żadne zieleńce czy skwery, zaniedbane również były rozmaite urządzenia usługowe i komunalne.
Radykalne zmiany na lepsze zaczęły się dopiero w połowie lat 70-tych, kiedy w sąsiedniej, willowej części Warszewa zaczęto wznosić kolonię domków jednorodzinnych. Zmobilizowało to do działania mnieszkańców osiedla, Zabrano się za remonty i elewacje domów. W krótkim też czasie zmienił się całkowicie wygląd osiedla. Pojawiło się też nowe budownictwo jednorodzinne, wznoszone coraz liczniej wśród starej zmniejszającej się na korzyść nowej już zabudowy.
Pomimo zintensyfikowania się nowego budownictwa mieszkaniowego, rolnictwo na Warszewie jeszcze nie załamało się. Jest tutaj kilkudziesięciu rolników, posiadających stosunkowo duże, tradycyjne gospodarstwa. Istnieją też gospodarstwa specjalistyczne, fermy drobiu, trzody chlewnej, prosperuje z powodzeniem chłodnictwo i sadownictwo. W związku ze znacznym rozwojem rolnictwa, na Warszewie powołano do życia urząd sołtysa.
W nowej części Warszawa, na tzw. osiedlu, domki jednorodzinne zaczęli wznosić pracownicy Stoczni Remontowej "gryfia" i innych szczecińskich zakładów pracy. Ruch budowlany jest tutaj znaczny, remontuje się również starą zabudowę. Mieszkańcy osiedla dysponują już dużym sklepem spożywczo-przemysłowym, jest kiosk "Ruchu", boisko sportowe.
Z różnych instytucji publicznych Warszewo dysponuje filią Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej, szkołą podstawowa (ul. Duńska), pocztą. W starej części Warszewa mieści się Rejonowe Przedsiębiorstwo Melioracji oraz Zakład Transportowo-Sprzętowy.
W początkach lat 80-tych w południowej części Warszewa (na zachód od ul. Duńskiej i na południe od Jantarowej) podjęto budowę nowego osiedla mieszkaniowego, obliczonego na kilkadziesiąt tysięcy mieszkańców, z pełnym programem usług. Będą to domy wielokondygnacyjne: czterokondygnacyjne i jedenastopiętrowe wieżowce. Plany uwzględniają właściwe wykorzystanie naturalnej konfiguracji terenu, z zachowaniem i adaptacją istniejącej zabudowy i zieleni. Większa część zabudowy znajdzie się już na osiedlu Stoki. Prace są w toku. W przyszłości powstanie też osiedle w rejonie ulicy Podbórzańskiej i Kredowej o nazwie Jaworowy Staw o 3 530 mieszkaniach (nazwa od istniejącego tam stawu o tej nazwie).
Warszewo łączy linia autobusowa nr 57 (do pętli przy ul. Barbary na Niebuszewie). W 1980 r. Warszewo (z Odolanami) zamieszkiwało 2 350 mieszkańców.
Przynależność adm.: 1816-1939 pow. Rędowa, od 1939 m. Szczecina.
Nazwa polska dzierżawcza wywodząca się od staropolskiego imienia "Warsz" (identyczne jak Warsz "warszawski"); W źródłach najstarsze zapisy: 1261 Warsowe, 1271 Warsouu, 1335 Warsow. Nazwa niem. - Warsow - jest formą zgermanizowaną nazwy słowiańskiej.
Kościół został poświęcony 14 X 1945 r. Odpust parafialny 13 VI
Historia Parafii 
