Transmenu powered by JoomlArt.com - Mambo Joomla Professional Templates Club

Pogrzeb chrześcijański nie udziela zmarłemu ani sakramentu, ani sakramentaliów; zmarły znajduje się już poza porządkiem ekonomii sakramentalnej. Pogrzeb jest jednak obrzędem liturgicznym Kościoła.
Prawo do pogrzebu kościelnego na pierwszym miejscu przysługuje wszystkim wiernym zmarłym.
Ordynariusz miejsca może zezwolić na pogrzeb kościelny dzieci, których rodzice mieli zamiar je ochrzcić, a jednak zmarły przed chrztem.
Ochrzczonym przynależnym do jakiegoś Kościoła lub wspólnoty kościelnej niekatolickiej, można pozwolić na pogrzeb kościelny według roztropnego uznania ordynariusza miejsca, jeśli nie ma ich własnego szafarza; chyba, że się ustali, iż mieli przeciwną wolę
Odnośnie samego sposobu grzebania, Kościół na pierwszym miejscu zaleca pochówek ciał do ziemi, nie zabrania jednak kremacji, jeśli nie została wybrana z pobudek przeciwnych nauce chrześcijańskiej.
Nabożeństwo pogrzebowe za każdego wiernego winno być z reguły odprawione w jego własnym kościele parafialnym. Każdy jednak wierny albo ci, do których należy troska o pogrzeb zmarłego, mogą wybrać inny kościół na pogrzeb, za zgodą tego, kto nim zarządza, i po zawiadomieniu własnego proboszcza.
Podobnie jak w przypadku nabożeństwa pogrzebowego, również odnośnie miejsca pochówku, każdemu wolno wybrać cmentarz pogrzebania, chyba, że prawo partykularne postanawia inaczej. Jeśli parafia posiada własny cmentarz, na nim powinni być grzebani wierni zmarli, chyba, że inny cmentarz został zgodnie z prawem wybrany przez samego zmarłego albo przez tych, do których należy zajęcie się pogrzebem zmarłego.
Kodeks Prawa Kanonicznego określa wypadki, w jakich wierny zostaje pozbawiony prawa do pogrzebu kościelnego. Pogrzebu kościelnego powinni być pozbawieni:
- notoryczni apostaci, heretycy i schizmatycy,
- osoby, które wybrały spalenie swojego ciała z motywów przeciwnych wierze chrześcijańskiej;
- inni jawni grzesznicy, którym nie można przyznać pogrzebu bez publicznego zgorszenia wiernych.
Kanon 1184 § 1 podkreśla bardzo ważny element - odmawia się pogrzebu tylko wtedy, gdy dana osoba nie wyraziła przed śmiercią żadnych oznak pokuty.
Należy również pamiętać, że odmowa pogrzebu kościelnego nie może wiązać się z odmową miejsca na cmentarzu parafialnym, chyba, że w danej miejscowości znajduje się inny cmentarz, np. komunalny. Każdy człowiek ma prawo do pogrzebu, chociażby nie odbywał się on według ceremonii kościelnej i w obecności kapłana.
Wymaganym dokumentem w zgłoszeniu pogrzebu jest Akt zgonu wydany przez USC.
Ustalenie ceremonii pogrzebowej na cmentarzu wymaga wcześniejszego ustalenia w Kancelarii.

Rozpoczyna się kolejny rok przygotowania do przyjęcia Sakramentu Bierzmowania. Jest to szczególny czas, który już się nie cofnie i nie można go zmarnować. Jeśli chcę do tego Sakramentu przystąpić, muszę się do niego przygotować jak najlepiej.

Obowiązki kandydata do sakramentu bierzmowania:
1. Obowiązek udziału we Mszy św. Niedzielnej o godz. 10.30, potwierdzonej w indeksie;
2 Miesięczna spowiedź oraz udział w nabożeństwach okresowych;
4. Udział w spotkaniach w grupach;
5. Udział w katechezach oraz obowiązek prowadzenia zeszytu z lekcji religii;
6. Nienaganne sprawowanie podczas lekcji religii i na spotkaniach w grupach;
7. Gimnazjaliści z klasy III, którzy byli ochrzczeni poza nasza parafią, postarają się dostarczyć AKT CHRZTU z tamtej parafii (oddać katechecie)
Sakrament Bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do „sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego”, którego jedność powinna być zachowana. Przez ten sakrament, chrześcijanin jeszcze ściślej wiąże się z kościołem i otrzymuje szczególna moc Ducha Świętego, przez co stajemy się prawdziwymi świadkami Chrystusa i zobowiązujemy się do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej.
Przygotowanie do przyjęcia tego sakramentu odbywa się we własnej parafii. Kandydaci z innej parafii, winni przedłożyć zezwolenie od swojego Księdza Proboszcza, na przyjęcie tego sakramentu poza własną parafią. Przygotowaniem objęta jest młodzież z gimnazjum. Kandydaci do bierzmowania w ostatnim roku przygotowania, przedstawiają świadectwo chrztu św. z parafii, gdzie przyjęli ten sakrament.

Sakrament Chrztu jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu i odrodzeni jako synowie Boży.

Sakramenty przyjmujemy w swojej własnej parafii (decyduje o tym miejsce stałego zameldowania).
1. W kancelarii parafialnej chrzest należy zgłosić miesiąc wcześniej.
2. Rodzice winni przedłożyć akt urodzenia dziecka.
3. Przedstawić kandydatów na rodziców chrzestnych.
4. Rodzice chrzestni: muszą być katolikami, wcześniej przyjęli sakrament bierzmowania, przedłożyć od swojego Księdza Proboszcza: zaświadczenie, że mogą pełnić funkcję ojca chrzestnego lub matki chrzestnej.
5. Rodzice dziecka i rodzice chrzestni winni obowiązkowo wziąć udział w konferencji przygotowującej do chrztu (konferencja odbywa się w każda sobotę po wieczornej Mszy św. przed niedzielą w którą są chrzty).
6. Kandydaci do sakramentu chrztu św. z innej parafii, winni przedłożyć zezwolenie od swego Księdza Proboszcza na chrzest poza własna parafią.
Chrzest dzieci – wskazania dla rodziców.
Jezus Chrystus naucza: „Jeśli się ktoś nie odrodzi z wody i z Ducha Świętego, nie może wejść do Królestwa Bożego” (J 3,5) i wzywa: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie” (Mk 10,14). Zaszczytnym prawem i obowiązkiem rodziców jest przedstawienie dziecka Kościołowi, aby przez sakrament chrztu zostało włączone do wspólnoty zbawionych, a oczyszczone z grzechu pierworodnego, stało się przybranym dzieckiem Boga i uczestnikiem życia Bożego w Chrystusie.
W związku z chrztem dzieci, Kościół podaje rodzicom następujące wskazania i przepisy:
1. Dziecko powinno być ochrzczone w kościele parafialnym w ciągu miesiąca po narodzeniu.
2. Jeżeli dziecko znajduje się w niebezpieczeństwie śmierci, ma być bezzwłocznie ochrzczone przez osobę świecką przy użyciu skróconego obrzędu. W przypadku, gdy tak ochrzczone dziecko wyzdrowieje, rodzice przynoszą je do świątyni parafialnej, by je w obrzędzie liturgicznym przedstawić Kościołowi, otrzymać błogosławieństwo i spisać akt chrztu.
3. W obrzędzie chrztu w kościele powinni wziąć udział, jeśli to możliwe, matka i ojciec dziecka, ponieważ mają do spełnienia ważne zadania i czynności liturgiczne: publicznie proszą o chrzest dziecka, kreślą na jego czole znak krzyża, wyrzekają się szatana i składają wyznanie swojej wiary oraz otrzymują specjalne błogosławieństwo. Matka niesie swoje dziecko do chrzcielnicy.
4. Dla każdego dziecka rodzice wybierają chrzestnych: matkę i ojca. Są oni przedstawicielami duchowej rodziny dziecka i reprezentują Kościół. W razie potrzeby mają wspierać rodziców w wychowaniu dziecka w wierze i zasadach moralności chrześcijańskiej. Również chrzestni składają podczas liturgii wyznanie wiary i dlatego do tego zaszczytnego zadania nie można wybierać osób, które nie mogą uczynić tego szczerze. Rodzice chrzestni powinni posiadać następujące przymioty:
a) wystarczającą dojrzałość do pełnienia swego zadania i ukończone 16 lat;
b) dojrzałość nadprzyrodzoną, a więc przyjęcie sakramentów chrztu, bierzmowania i Eucharystii;
c) przynależność do Kościoła Katolickiego i życie zgodne z wiarą. Chrzestnymi nie mogą być osoby żyjące w małżeństwie niesakramentalnym;
Ojciec chrzestny przygotowuje dla dziecka świecę chrzcielną, a matka chrzestna symboliczną białą szatę. Symbole te, będące zarazem pamiątką chrztu, chrzestni przynoszą do kościoła na liturgię chrztu.
5. Liturgia chrztu dziecka powinna odbywać się zazwyczaj w niedzielę, w dniu, w którym Kościół wspomina Zmartwychwstanie Jezusa. Należy się dostosować do godziny wyznaczonej na udzielanie chrztu.
6. Rodzice mają obowiązek zgłosić dziecko w biurze parafialnym przynajmniej na tydzień przed zamierzonym dniem chrztu, aby omówić z duszpasterzem wszystkie sprawy związane z udzieleniem sakramentu, przedstawić chrzestnych i spisać akt chrztu.
7. Akt chrztu dziecka spisuje się według danych zawartych w metryce Urzędu Stanu Cywilnego, której odpis należy przedstawić duszpasterzowi. Rodzice powinni wcześniej wybrać imiona dla swego dziecka, przynajmniej jedno. Piękną tradycją jest wybieranie imienia świętych lub błogosławionych, którzy stają się duchowymi patronami dziecka. Rodzice zaś świadczą w ten sposób o swojej świadomej przynależności do Kościoła.
8. Przyjęcie, które rodzice urządzają dla chrzestnych, rodziny i przyjaciół na znak radości, że ich dziecko narodziło się w Chrystusie przez chrzest do życia wiecznego, ma mieć chrześcijański charakter. Niech wszyscy uczestnicy przyjęcia pamiętają, że wśród nich obecny jest Chrystus, który zamieszkał przez Ducha Świętego w nowo ochrzczonym dziecku.
9. Aby chrzest swego dziecka przeżyć w duchu wdzięczności Bogu za Jego wielki dar i zjednoczyć się w uświęconym przez chrzest dzieckiem w miłości i łasce Chrystusa, rodzice, oczyszczeni w sakramencie pokuty, powinni przystąpić w dniu chrztu do Komunii Świętej – również chrzestni, członkowie rodziny i przyjaciele, biorący udział w uroczystości.
10. Po udzieleniu chrztu, rodzice dziecka, wdzięczni Bogu i wierni podjętym zadaniom, mają obowiązek doprowadzić dziecko do poznania Boga, nauczyć je modlitwy, posyłać je na katechizację i przygotować do uczestnictwa w Eucharystii i przyjęcia sakramentu bierzmowania.

Sakrament Eucharystii dopełnia wtajemniczenie chrześcijańskie. Ci, którzy przez chrzest zostali wyniesieni do godności królewskiego kapłaństwa, a przez bierzmowanie zostali głębiej upodobnieni do Chrystusa, za pośrednictwem Eucharystii uczestniczą razem z całą wspólnotą w ofierze Pana.

Przygotowaniem do przyjęcia tego sakramentu objęte są dzieci z klasy II szkoły Podstawowej. To przygotowanie rozpoczyna się już od najmłodszych lat. Odpowiedzialność za to przygotowanie w pierwszym rzędzie odpowiedzialni są rodzice dziecka. Dlatego, winni czynnie włączyć się w bezpośrednie przygotowanie dzieci (spotkania, konferencje itp.).
Na początku klasy II przedkładają katechetce świadectwo chrztu świętego swojego dziecka.
W czasie przygotowania dziecka do I-wszej Komunii św. rodzice winni położyć duży nacisk na duchowe przygotowanie dziecka do przyjęcia tego sakramentu, a nie na oprawę zewnętrzną samej uroczystości!
Sakrament Pokuty.
Przez sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego człowiek otrzymuje nowe życie w Chrystusie. Przechowujemy jednak to życie „w naczyniach glinianych” ( 2 Kor 4, 7). To nowe życie dziecka Bożego może ulec osłabieniu, a nawet można je utracić przez grzech.
Grzech jest przede wszystkim obraza Boga, zerwaniem jedności z Nim. Narusza on równocześnie komunie z Kościołem. Dlatego też nawrócenie przynosi przebaczenie ze strony Boga, a także pojednanie z Kościołem, co wyraża i urzeczywistnia w sposób liturgiczny sakrament pokuty i pojednania.
Rodzice wraz z dzieckiem powinni przygotować się do tego sakramentu i razem w nim uczestniczyć.

Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.

Przyjęcie tego sakramentu odbywa się w parafii, gdzie jedna ze stron ma stałe miejsce zamieszkania lub w innej parafii na podstawie licencji wydanej przez jednego z proboszczów narzeczonych.
Kandydaci do małżeństwa, winni zgłosić się w Kancelarii 3 miesiące przed zawarciem tego sakramentu. W czasie pierwszego spotkania powinni przedłożyć następujące dokumenty:
- dowody osobiste
- świadectwa chrztu (wydane nie później niż 6 miesięcy)
- świadectwo odbytych nauk przedmałżeńskich
- zaświadczenie z USC (zaświadczenie to w przypadku, gdy ma być zawierany ślub konkordatowy)
Zaświadczenie z USC, ważne jest trzy miesiące od daty wystawienia.

Przez święte chorych namaszczenie i modlitwę kapłanów cały Kościół poleca chorych cierpiącemu i uwielbionemu Panu, aby ich podźwignął i zbawił; a nadto zachęca ich, aby łącząc się dobrowolnie z męką i śmiercią Chrystusa, przysparza dobra Ludowi Bożemu. 

Posługa sakramentu chorych dokonuje się na wyraźne życzenie chorego w domu, szpitalu lub świątyni. W naszej parafii kapłani odwiedzają chorych w domach w każdy I-wszy piątek miesiąca lub w razie potrzeby w innym czasie. Chorego należy zgłosić wcześniej w kancelarii parafialnej, w zakrystii.
Przed przybyciem kapłana do naszego domu, gdzie przebywa chory, należy wcześniej przygotować: stół nakryty białym obrusem, krzyż, świece (można przygotować dla chorego – w razie potrzeby, szklankę z czysta wodą).